کسی باشد ملول ای جان که او نبود قبول ای جان

چو باد نوبهار خوش در این بستان همی گردم

چه جای باغ و بستانش که نفروشم به صد جانش

شدم من گوی میدانش در این میدان همی گردم

منم آل رسول ای جان پس سلطان همی گردم

تو را گویم چرا مستم ز لعلش بوی بردستم

کلند عشق در دستم به گرد کان همی گردم