چو من مخمور آن شیرم سر زمزم نمی دارم

مرا گویی ظریفی کن دمی با ما حریفی کن

مرا گفته ست لاتسکن تو را همدم نمی دارم

مرا چون دایه فضلش به شیر لطف پرورده ست

در آن شربت که جان سازد دل مشتاق جان بازد

خرد خواهد که دریازد منش محرم نمی دارم

ز شادی ها چو بیزارم سر غم از کجا دارم