خرد خواهد که دریازد منش محرم نمی دارم

مرا چون دایه فضلش به شیر لطف پرورده ست

چو من مخمور آن شیرم سر زمزم نمی دارم

در آن شربت که جان سازد دل مشتاق جان بازد

ز شادی ها چو بیزارم سر غم از کجا دارم

به غیر یار دلدارم خوش و خرم نمی دارم

پی آن خمر چون عندم شکم بر روزه می بندم