ز شادی ها چو بیزارم سر غم از کجا دارم

چو من مخمور آن شیرم سر زمزم نمی دارم

در آن شربت که جان سازد دل مشتاق جان بازد

خرد خواهد که دریازد منش محرم نمی دارم

به غیر یار دلدارم خوش و خرم نمی دارم

پی آن خمر چون عندم شکم بر روزه می بندم

که من آن سرو آزادم که برگ غم نمی دارم