خمش کن کز سخن چینی همیشه غرق تلوینی

تو نور ذات اللهی تو اللهی نمی دانم

هزاران جان یعقوبی همی سوزد از این خوبی

چرا ای یوسف خوبان در این چاهی نمی دانم

دمی هویی دمی هایی دمی آهی نمی دانم

خمش کردم که سرمستم از آن افسون که خوردستم

که بی خویشی و مستی را ز آگاهی نمی دانم