روان شد سوی ما کوثر که گنجا نیست ظرف اندر

بنه ای سبز خنگ من فراز آسمان ها سم

که بنوشت آن مه بی کیف دعوت نامه ای پیشم

بدران مشک سقا را بزن سنگی و بشکن خم

یکی آهوی چون جانی برآمد از بیابانی

که شیر نر ز بیم او زند بر ریگ سوزان دم