یاران که چه یاریدم تنها مگذاریدم

با عشق همی گویم کای عشق ببر خوابم

چون خواب مرا بیند بگریزد و بنشیند

از من برود آید در شخص دگر خوابم

چون عشق ملک برده ست از چشم بشر خوابم

بنشین اگری عاشق تا صبحدم صادق

با من که نمی آید تا صبح و سحر خوابم