بنشین اگری عاشق تا صبحدم صادق

از من برود آید در شخص دگر خوابم

یاران که چه یاریدم تنها مگذاریدم

چون عشق ملک برده ست از چشم بشر خوابم

با من که نمی آید تا صبح و سحر خوابم