من در تک خونستم وز خوردن خون مستم

برده ز فلک خرقه آورده که من عورم

وای از دل سنگینش وز عشوه رنگینش

او نیست منم سنگین کاین فتنه همی شورم

گویی که نیم در خون در شیره انگورم

ای عشق که از زفتی در چرخ نمی گنجی

چون است که می گنجی اندر دل مستورم