ای عشق که از زفتی در چرخ نمی گنجی

او نیست منم سنگین کاین فتنه همی شورم

من در تک خونستم وز خوردن خون مستم

گویی که نیم در خون در شیره انگورم

چون است که می گنجی اندر دل مستورم

در خانه دل جستی در را ز درون بستی

مشکات و زجاجم من یا نور علی نورم