که ما چون جان نهانیم و عیانیم

چو جان اندر جهان گر ناپدیدیم

چو عشق عاشقان گر بی نشانیم

ولیک آثار ما پیوسته توست

هر آن چیزی که تو گویی که آنید

به بالاتر نگر بالای آنیم

تو آبی لیک گردابی و محبوس