از صحن سرای تو برآیم

از راه خیال بی فتورم

گر صد کفنم بود ز اطلس

بی خلعت صورت تو عورم

در نقب زنی مگر که مورم

من مور توام تویی سلیمان

یک دم مگذار بی حضورم