از راه خیال بی فتورم

وان گاه که بگذری مینگار

کز روزن و درگه تو دورم

گر سنگ لحد ببست راهم

گر صد کفنم بود ز اطلس

بی خلعت صورت تو عورم

از صحن سرای تو برآیم