بی خلعت صورت تو عورم

گر سنگ لحد ببست راهم

از راه خیال بی فتورم

گر صد کفنم بود ز اطلس

از صحن سرای تو برآیم

در نقب زنی مگر که مورم

من مور توام تویی سلیمان