شه مخزنش گشاده چون دست دزد بستم

بس رندم و قلاشم در دین عشق فاشم

من ملک را چه باشم تا تحفه ای فرستم

دل دزد و دزدزاده بر مخزن ایستاده

ای بی خبر ز شاهی گویی که بر چه راهی

من می روم چو ماهی آن سو که برد شستم

شمس الحق است رازم تبریز شد نیازم