زان لقمه کس نخورده ست یک ذره زان نبرده ست

عالم گرفت نورم بنگر به چشم هایم

نامم بها نهادند گر چه که بی بهایم

بنگر به عزت من کان را همی بخایم

گر چرخ و عرش و کرسی از خلق سخت دور است

بیدار و خفته هر دم مستانه می برآیم