فقیر فقرم و افتاده فقیرانم

که رفت در نظر تو که بی نظیر نشد

مقام گنج شده ست این نهاد ویرانم

من از کجا و مباهات سلطنت ز کجا

من آن کسم که تو نامم نهی نمی دانم

چو من اسیر توام پس امیر میرانم

جز از اسیری و میری مقام دیگر هست