ای سایه معشوق را معشوق خود پنداشته

بی جان جان انگیز او ای جان من رو جان مکن

گفتم صلای ماجرا ما را نمی پرسی چرا

گفتا که پرسش های ما بیرون ز گوش است و دهن

ای سال ها نشناخته تو خویش را از پیرهن

تا جان بااندازه ات بر جان بی اندازه زد

جانت نگنجد در بدن شمعت نگنجد در لگن