ای سال ها نشناخته تو خویش را از پیرهن

گفتم صلای ماجرا ما را نمی پرسی چرا

گفتا که پرسش های ما بیرون ز گوش است و دهن

ای سایه معشوق را معشوق خود پنداشته

تا جان بااندازه ات بر جان بی اندازه زد

جانت نگنجد در بدن شمعت نگنجد در لگن