عشق برید کیسه ام گفتم هی چه می کنی

تا چه شود ز لطف تو صورت آن جهان من

تاج من است دست تو چون بنهیش بر سرم

طره توست چون کمر بسته بر این میان من

گفت تو را نه بس بود نعمت بی کران من

برگ نداشتم دلم می لرزید برگ وش

گفت مترس کآمدی در حرم امان من