زهی مفهوم نامفهوم زهی بیگانه همدل

حقیقت نفس اماره ست زن در بنیت انسان

نصیحت های اهل دل دوی نحل را ماند

پر از حلوا کند از لب ز فرش خانه تا ساران

زهی ترشی به از شیرین زهی کفری به از ایمان

خمش کن که زبان دربان شده ست از حرف پیمودن

چو دل بی حرف می گوید بود در صدر چون سلطان