ولیکن خاطر عاشق بداندیش آمد و بدظن

دو غماز دگر دارم یکی عشق و دگر مستی

حریفان را نمی گویم یکی از دیگری احسن

ز تو ای دیده و دینم هزاران لطف می بینم

ز چشم روز می ترسم که چشمش سحرها دارد

ز زلف شام می ترسم که شب فتنه است و آبستن

مرا گوید چه می ترسی که کوبد مر تو را محنت