مرا گوید چه می ترسی که کوبد مر تو را محنت

ولیکن خاطر عاشق بداندیش آمد و بدظن

ز چشم روز می ترسم که چشمش سحرها دارد

ز زلف شام می ترسم که شب فتنه است و آبستن

که سرمه نور دیده شد چو شد ساییده در هاون

همه خوف از وجود آید بر او کم لرز و کم می زن

همه ترس از شکست آید شکسته شو ببین مومن