همه خوف از وجود آید بر او کم لرز و کم می زن

ز زلف شام می ترسم که شب فتنه است و آبستن

مرا گوید چه می ترسی که کوبد مر تو را محنت

که سرمه نور دیده شد چو شد ساییده در هاون

همه ترس از شکست آید شکسته شو ببین مومن

ز ارکان من بدزدیدم زر و در کیسه پیچیدم

ز ترس بازدادن من چو دزدانم در این مکمن