گر فوقی وگر پستی هستی طلب و مستی

گنجاند در سجین او عالم علیین

یوسف به بن چاهی بر هفت فلک ناظر

و اندر شکم ماهی یونس زبر پروین

نی بر زبرین وقف است این بخت نه بر زیرین

خامش که نمی گنجد این حصه در این قصه

رو چشم به بالا کن روی چو مهش می بین