که هر مسکین بدان سو یافت مسکن

برو ای دل به سوی دلبر من

بدان خورشید شرق و شمع روشن

مرو هر سو به سوی بی سویی رو

بنه سر چون قلم بر خط امرش

که هر بی سر از او افراشت گردن

که جز در ظل آن سلطان خوبان