گلشنی شو گر تو را خاری نداند گو مدان

عقل منکر هیچ گونه از نشان ها نگذرد

بی نشان رو بی نشان تا زخم ناید بر نشان

یوسفی شو گر تو را خامی بنخاسی برد

عیسیی شو گر تو را خانه نباشد گو مباش

دیده ای شو گرت روپوشی نماند گو ممان