عیسیی شو گر تو را خانه نباشد گو مباش

بی نشان رو بی نشان تا زخم ناید بر نشان

یوسفی شو گر تو را خامی بنخاسی برد

گلشنی شو گر تو را خاری نداند گو مدان

دیده ای شو گرت روپوشی نماند گو ممان