در همه وقتی چنین بوده ست کار عاشقان

تا چشاند مر تو را زهری ز هر افسرده ای

تا کشاند نزد تو از هر حسودی ارمغان

تا بده است این گوشمال عاشقان بوده ست از آنک

گر تو اندر دین عشقی بر ملامت دل بنه

وز فسوس و تسخر دشمن مکن رو را گران

عاشقی چون روگری دان یا مثل آهنگری