بر دهان من به دست خویش بنهادی قدح

لیک جای تو نگیرد کو نشان کو بی نشان

قطره خون دلم را چون جهانی کرده ای

تا ز حیرانی ندانم قطره ای را از جهان

تا ز سرمستی ندانم من قدح را از دهان

من کی باشم از زمین تا آسمان مستان پرند

کز شراب تو ندانند از زمین تا آسمان