سر چپ و راست می فکند سنبل از خمار

گوید سمن فسوس مکن بر کس ای لسین

یکتا مزوری است بنفشه شده دوتا

نیلوفر است واقف تزویرش ای قرین

اریاح بر یسارش و ریحانش در یمین

سبزه پیاده می دود اندر رکاب سرو

غنچه نهان همی کند از چشم بد جبین