گر ز آنک درویشی کند از بهر می خلقان گرو

بوبکر سر کرده گرو عمر پسر کرده گرو

عثمان جگر کرده گرو و آن بوهریره انبان گرو

پس چه عجب آید تو را چون با شهان این می کند

آن شاهد فرد احد یک جرعه ای در بت نهد

در عشق آن سنگ سیه کافر کند ایمان گرو

من مست آن میخانه ام در دام آن دردانه ام