من مست آن میخانه ام در دام آن دردانه ام

گر ز آنک درویشی کند از بهر می خلقان گرو

آن شاهد فرد احد یک جرعه ای در بت نهد

در عشق آن سنگ سیه کافر کند ایمان گرو

در هیچ دامی پر خود ننهاده چون مرغان گرو

بهر چه لرزی بر گرو در کار او جان گو برو

جان شد گرو ای کاشکی گشتی دو صد چندان گرو