در عشق آن سنگ سیه کافر کند ایمان گرو

پس چه عجب آید تو را چون با شهان این می کند

گر ز آنک درویشی کند از بهر می خلقان گرو

آن شاهد فرد احد یک جرعه ای در بت نهد

من مست آن میخانه ام در دام آن دردانه ام

در هیچ دامی پر خود ننهاده چون مرغان گرو

بهر چه لرزی بر گرو در کار او جان گو برو