ز آنک می خیزد آن آتش و آن آهش از او

آن چه آب است کز او عاشق پرآتش و باد

از هوس همچو زمین خاک شد و مفرش از او

آه عاشق ز چه سوزد تتق گردون را

شمس تبریز که جان در هوس او بگریست

گشت زیبا و دلارام و لطیف و کش از او