تشنه و مستسقیم مرگ و حیاتم ز آب

ای که هزار آفرین بر لب و دندان تو

هیچ کسی سیر شد ای پسر از جان خویش

جان منی چون یکی است جان من و جان تو

دور بگردان که من بنده دوران تو

پیش کشی می کنی پیش خودم کش تمام

تا که برآرد سرم سر ز گریبان تو