جولانگه ما کوی خوش تو

ای طالع ما قرص مه تو

سایه گه ما موی خوش تو

سجده گه ما خاک در تو

دل می نرود سوی دگران

چون رفته بود سوی خوش تو

ور دل برود سوی دگران