عمری دل من در غمش آواره شد می جستمش

بنشسته زاغ دیده کش بر هر کجا آویخته

زین خنب های تلخ و خوش گر چاشنی داری بچش

ترک هوا خوشتر بود یا در هوا آویخته

دیدم دل بیچاره را خوش در خدا آویخته

بر دار دنیا ای فتی گر ایمنی برخیز تا

بنمایم آزادانت را و هم تو را آویخته