غلط گفتم کجا میرد کسی کو شد بدو زنده

همه با ماست چه با ما که خود ماییم سرتاسر

مثل گشته ست در عالم که جوینده ست یابنده

چه جای ما که ما مردیم زیر پای عشق او

خیال شه خرامان شد کلوخ و سنگ باجان شد

درخت خشک خندان شد سترون گشت زاینده

خیالش چون چنین باشد جمالش بین که چون باشد