خیال شه خرامان شد کلوخ و سنگ باجان شد

مثل گشته ست در عالم که جوینده ست یابنده

چه جای ما که ما مردیم زیر پای عشق او

غلط گفتم کجا میرد کسی کو شد بدو زنده

درخت خشک خندان شد سترون گشت زاینده

خیالش چون چنین باشد جمالش بین که چون باشد

جمالش می نماید در خیال نانماینده