و آن ها که به تسبیح بر افلاک بنامند

دل در سر ساقی شد و سر در سر باده

صبحی که همی راند خیال تو سواره

جان های مقدس عدد ریگ پیاده

تسبیح گسستند و گرو کرده سجاده

جان طاقت رخسار تو بی پرده ندارد

وز هر چه بگوییم جمال تو زیاده