که دل آن به که باشد پاره پاره

گهی چون چاره غم ها را بسوزی

گهی گویی که این غم را چه چاره

تو پاره می کنی و هم بدوزی

گهی دل را بگریانم چو طفلان

مرا گویی بجنبان گاهواره

گهی بر گیریم چون دایگان تو