آن قراضه چین ره را بین کنون در کان شده

شد مقلد خاک مردان نقل ها ز ایشان کند

و آن دگر خاموش کرده زیر زیر ایشان شده

چشم بر ره داشت پوینده قراضه می بچید

همچو مادر بر بچه لرزیم بر ایمان خویش

از چه لرزد آن ظریف سر به سر ایمان شده

همچو ماهی می گدازی در غم سرلشکری