همچو ماهی می گدازی در غم سرلشکری

آن قراضه چین ره را بین کنون در کان شده

همچو مادر بر بچه لرزیم بر ایمان خویش

از چه لرزد آن ظریف سر به سر ایمان شده

بینمت چون آفتابی بی حشم سلطان شده

چند گویی دود برهان است بر آتش خمش

بینمت بی دود آتش گشته و برهان شده