مدتی گردش این گنبد دوارش ده

گمرهش کن که ره راست نداند سوی شهر

پس قلاوز کژ بیهده رفتارش ده

عالم از سرکشی آن مه سرگشته شدند

کو صیادی که همی کرد دل ما را پار

زو ببر سنگ دلی و دل پیرارش ده

منکر پار شده ست او که مرا یاد نماند