کو صیادی که همی کرد دل ما را پار

پس قلاوز کژ بیهده رفتارش ده

عالم از سرکشی آن مه سرگشته شدند

مدتی گردش این گنبد دوارش ده

زو ببر سنگ دلی و دل پیرارش ده

منکر پار شده ست او که مرا یاد نماند

ببر انکار از او و دم اقرارش ده