کو سایه منصور حق تا فاش فرماید سبق

از مدرسه اسمای او اندر معانی می روی

ای خوی تو چون آب جو داده زمین را رنگ و بو

تا کس نپندارد که تو بی ارمغانی می روی

کز مستعینی می رهی در مستعانی می روی

شب کاروان ها زین جهان بر می رود تا آسمان

تو خود به تنهایی خود صد کاروانی می روی