خوب است عقل آن سری در عاقبت بینی جری

در آرزوی قحبه یا وسوسه قواده ای

شرمی بدار از ریش خود از ریش پرتشویش خود

بسته دو چشم از عاقبت در هرزه لب گشاده ای

از حرص وز شهوت بری در عاشقی آماده ای

خامش که مرغ گفت من پرد سبک سوی چمن

نبود گرو در دفتری در حجره ای بنهاده ای