در سینه دلبر دلی چون مرمری چون خاره ای

لاهوت و ناسوت من او هاروت و ماروت من او

مرجان و یاقوت من او بر رغم هر بدکاره ای

در صورت آب خوشی ماهی چو برج آتشی

اسرار آن گنج جهان با تو بگویم در نهان

تو مهلتم ده تا که من با خویش آیم پاره ای

روزی ز عکس روی او بردم سبوی تا جوی او