اندر خم طغرای کن نو گشت این چرخ کهن

بود این تنم چون استخوان در دست هر سگساره ای

خورشید دیدم نیم شب زهره درآمد در طرب

در شهر خویش آمد عجب سرگشته ای آواره ای

عیسی درآمد در سخن بربسته در گهواره ای

در دل نیفتد آتشی در پیش ناید ناخوشی

سر برنیارد سرکشی نفسی نماند اماره ای